Anlaşma, iki milyarlık bir pazarı kapsarken, AB’nin Hindistan’a ihracatının %97’sinde ve Hindistan’ın Avrupa’ya ihracatının %99’undan fazlasında gümrük vergilerinin kaldırılmasını veya azaltılmasını öngörüyor.

Bu adımın en hızlı etkisi konteyner taşımacılığında görülmesi bekleniyor. Yıllık milyarlarca dolarlık tarife tasarrufu, Hindistan–Avrupa hattında kargo hacmini artırırken, Hindistan’ın batı kıyısındaki Jawaharlal Nehru, Mundra ve Pipavav limanlarını öne çıkarıyor. Avrupa’da ise Rotterdam, Antwerp, Hamburg, Pire ve Valensiya artan trafiğin ana merkezleri arasında yer alıyor.

Anlaşma, doğrudan Hindistan–Kuzey Avrupa deniz hatlarının önünü açarak, Singapur ve Colombo gibi Asya aktarma merkezlerine olan bağımlılığı azaltabilir. Bunun yanı sıra makine, endüstriyel ekipman ve otomotiv sektörlerindeki tarife indirimleri; dökme yük, proje kargo ve ro-ro taşımacılığında da büyümeyi destekleyecek.

Stratejik açıdan bakıldığında, anlaşma Avrupa’nın Çin’e olan üretim bağımlılığını azaltma hedefinin bir parçası olarak Hindistan’ı alternatif bir merkez haline getiriyor. Bu durum, Asya–Avrupa deniz ticaretinde rota ve gemi konuşlandırma stratejilerinin yeniden dengelenmesine yol açabilir.

Ancak anlaşmanın etkileri kısa vadede sınırlı kalacak. Onay süreci ve kademeli tarife indirimleri nedeniyle asıl dönüşümün 2020’lerin sonlarından itibaren hissedilmesi bekleniyor. Uzmanlara göre artan ve öngörülebilir ticaret hacimleri, gemi kullanım oranlarını yükseltebilir ve orta vadede navlun fiyatları üzerinde aşağı yönlü baskı oluşturabilir.

Jeopolitik riskler de denklemin önemli bir parçası. Kızıldeniz’deki güvenlik sorunları ve Süveyş geçişlerindeki belirsizlikler, Hindistan–AB koridorunun potansiyelini doğrudan etkileyebilir. Buna rağmen genel eğilim net: Hindistan–Avrupa hattı, önümüzdeki on yılda küresel deniz ticaretinin en kritik rotalarından biri olmaya aday.